همه چیز زیر سر عصبی هاست!
مارسل پروست در شاهکار «در جستجوی زمان از دسترفته»ی خود دربارهاشان مینویسد:
«همهی چیزهای عظیم و مهمی که میشناسیم کار عصبیهاست.
همهی مکتبها را آنها بنیان گذاشتهاند و همهی شاهکارها را آنها ساختهاند و نه کسان دیگر.
بشریت هرگز نخواهد فهمید که چقدر به آنها مدیون است و بخصوص آنها برای ارائه این همه چیز به
بشریت چقدر رنج کشیدهاند.
ما از شنیدن موسیقی خوب،
از دیدن نقاشی زیبا لذت میبریم،
اما نمیدانیم که برای سازندگانشان به چه بهایی تمام شدهاند،
به قیمت چه بیخوابیها،
چه گریهها،
چه خندههای عصبی،
چه کهیرها،
چه آسمها،
چه صرعها،
و چه مقدار اضطراب مرگ که از همه آنهای دیگر بدتر است.»

+ نوشته شده در شنبه ۷ خرداد ۱۳۹۰ ساعت توسط میم-بروجردی(محسن)
|
خدایا توفیقم ده که بیش از طلب همدلی، همدلی کنم.