سایت جدید اخبار بروجرد

بـروجــرد مـــــــــا

http://borujerdema.ir/

خبرهای بروجـــــــــــــــرد

خبرهای بروجـــــــــــــــرد را از اینجا دنبال کنید

 

وبسایت آقای فرهاد داوودوندی

 

http://farhad90.ir/

سنگ نوشته عصر صفوی در بروجرد

سنگ نوشته‌ای از دوران شاه عباس صفوی

بر سر در غربی مسجد جامع بروجرد

نمایی از مسجد جامع

بروجرد

كشاورزي در بروجرد رونق دارد.

محصولات عمده آن گندم، جو، حبوبات و ميوه بويژه انگور ياقوتي

و خربزه‌هاي پر آب و شيرين است.‌

مشهور است در زمان هخامنشيان بروجرد محلي براي نگهداري اسب بود و دوازده هزار اسب با توجه به وجود كشتزارهاي سبز و خرم و مرغزارهاي پر علف و آبهاي جاري در آنجا چرا مي كردند و پرورش اسب تا پايان دوره ساساني همچنان در آنجا ادامه داشت.

شهر بروجرد در گذشته به بافتن پارچه‌هاي گلدار معروف بود. جهانگرد و سياستمدار روس در سفرنامه خود كه مربوط به 170 سال پيش است درباره پارچه‌هاي قلمكار بروجرد مي‌نويسد به بافتن چيت گلدار معروف است هرچند از نظر كيفيت پايين‌تر از جنس اصفهان است مع هذا در سراسر ايران خواستاران فراواني دارد و حتي راه خود را تا ولايت مسلمان‌نشين امپراتوري روسيه هم باز كرده است.

زبان و گویش بروجرد

گویش بروجردی زبان گفتاری رایج در شهر بروجرد است. بروجرد به عنوان ناحیه ای مرزی بین لرستان و نقاط مرکزی ایران محل برخورد فرهنگ ها و مردمان مختلف بوده است که به پیامد آن گویش های مختلفی در ناحیه بروجرد قابل تشخیص است. گویش مردمان شهر بروجرد هم به همین گونه در گذر زمان دگرگونی هایی یافته است. در گویش بروجردی ردپای واژگان و زبانهای باستانی ایران به خوبی دیده می شود. هنوز بسیاری فعل ها با الف در ابتدایشان شروع می شوند مانند اشکستن و اشنتفن به معنای شکستن و شنفتن. واژه هایی رایج چون ایواره و مهراوه از یادگارهای بسیار کهن هستند. برخی کتابها گویش بروجردی را زیر شاخه ای از لهجه یا زبان لری نام برده اند و برخی نیز آن را گویشی مستقل و از زیرشاخه های فارسی دانسته اند. لغت نامه دهخدا بی هیچ توضیح دیگری لهجه مردمان بروجرد را لری ذکر کرده است و خود لری را هم زیر شاخه ای از فارسی دانسته است. در باره لری هم دو دیدگاه متفاوت هست: برخی لری را زیرشاخه ای از زبان فارسی می دانند و برخی آن را زبانی مستقل از فارسی کنونی و برگرفته از زبانهای ایران باستان مانند پهلوی می دانند. آنچه که مهم است این است که لری نزدیک ترین زبان به فارسی کنونی است و به غیر از برخی واژه های اصیل و خاص، سایر واژگان لری کم و بیش همان واژگان فارسی هستند که مانند هر لهجه دیگری دچار دگرگونی های محلی شده اند.

گویش بروجردی نزدیکی و شباهت بیشتری به فارسی دارد به گونه ای که بحث در مورد آن کمی دشوار می نماید. در مجموع یا باید بروجردی را گویشی فارسی دانست که تاثیر خیلی زیادی از لری گرفته است و یا باید آن را گویشی از لری دانست که کاملاً به فارسی نزدیک شده است. چنین است که در منطقه بروجرد و لرستان، گویش مردم بروجرد را بروجردی می نامند و گویش دیگر نقاط لرستان را لری می نامند. گویش لری که در بیشتر نقاط مرکزی و جنوبی لرستان رواج دارد در بسیاری از روستاهای جنوبی بروجرد نیز گسترش یافته است. دلیل این مساله اسکان خانواده های فراوانی از ایل بیرانوند در دشت سیلاخور و کوهستانهای غربی بروجرد است.

القاب بروجرد

در منابع مختلف گاه به شهر بروجرد لقب‌هایی منتسب شده است. از جمله آنها شهر سبز حضرت سلیمان است که توسط ظل السلطان داده شد.

به دلیل اینکه شجاع الدین لر مدتی در این شهر سکونت داشت لقب شهر شجاعان را به آن دادند.

همچنین زادگاه فرزانگان از لقب‌های دیگر این شهر است. اما لقبی که بیشتر منابع بر آن تصریح دارند دارالسروربه معنای سرای شادمانی است که محمد تقی خان حکیم صفای شهر در فصل بهار را علت آن دانسته است.

همچنین لقب دیگری با نام دارالشوکه در پشت سکه‌های ضرب بروجرد در دوره قاجار دیده شده است.

نام بروجرد

بروجرد با نامهای گوناگون در درازای تاریخ خوانده شده است ؛

بروجرد را با نامهای زیر خوانده اند:

اُرُجِرد-اُرُگِرد-اُرُذکَرد-اُروگِرد-الوکرد-بَرجود-بَردُجِرد-بَرگود-بَروجِرد-بُروجِرد-بروکرد-بَروگِرد-بکاگِرد-بوک گرد-پیروزگرد-پیروزه گِرد- فُروجِرد-فُلوُگِرد-فیروزگرد-فیروزه جرد- فیروزه گرد-وَرجرد-وَردگرد-وَروجِرد-وَروگِرد-وِروگرد-وِلوگرد-ووریِ گرد-ویروگرد-یزدجرد-یزدگرد.

گرد و کرد در اسامی شهرهای ایرانی به معنای شهر، آبادی و ساخته و اثر هستند. اشکانیان و ساسانیان شهرها را بیشتر با پسوند گرد می‌ساخته‌اند همانند سوسنگرد، بروگرد و دارابگرد. عده‌ای نام درست بروجرد را ویروگرد دانسته‌اند که به معنای شهر و ساخته ویرو شاهزاده اشکانی است. کوهی در غرب بروجرد با نام ولاش نیز یاد آور نام شاهان اشکانی است. اما معتبرترین نوشته‌ها، بروجرد را پیروزگرد دانسته‌اند که آن را به فیروز ساسانی منتسب می‌کند. سعید نفیسی بروجرد را از شهرهای ساسانیان و اصل آن را بروگرد و ساخته از «بر» + «گرد» دانسته‌است که به معنای شهری است که گرد است و بر و میوه فراوان دارد. یزدگرد سوم پادشاه ساسانی پس از شکست از اعراب به منطقه بروجرد گریخت و سپاهیانش در آن محل بر + او + گرد آمدند و به این ترتیب نام این محل بَروگرد شد. در کتاب‌های تاریخی از بروجرد با نامهای گوناگون نام برده شده‌است مانند بَروجرد، فلوجرد، اردکرد، یزدگرد، ولوگرد. روحبخشان در کتاب «جغرافیای تاریخی بروجرد» بیش از سی مورد از صورتهای مختلف نام این شهر را به تفصیل ذکر نموده‌است.

بروجرد از منظر جغرافیا

بروجرد در ارتفاع ۱۶۲۰ متری از سطح دریا و در ۳۳/۹ درجه شمالی و ۴۸/۸ درجه شرقی واقع می‌باشد.

 بلندترین نقطه شهرستان بروجرد قله ولاش با ارتفاع ۳۶۲۳ متر در غرب شهر بروجرد

 و پست ترین ناحیه در دشت سیلاخور با ارتفاع تقریبی ۱۵۰۰ متر قرار دارد.

 شهر بروجرد بر کوهپایه‌های زاگرس و در دشت سیلاخور قرار گرفته و از سه جهت شرق، شمال و غرب به کوه ختم می‌شود.

 کوه گرین با۳۶۲۳ متر  در غرب بروجرد و کوه میش پرور  با۳۵۰۰ متر در جنوب غربی بروجرد قرار دارد. تنها در جهت جنوب و جنوب شرقی است که دشت وسیع سیلاخور قرار گرفته‌است. 

این شهر و مناطق پیرامون آن به دلیل قرار گیری بر روی گسل سراسری زاگرس، زلزله خیز هستند.

پارک قله چغا بروجرد

کوتاه از بروجرد

شهرستان	بروجرد
بخش	مرکزی
نام(های) دیگر	وروگرد
نام(های) قدیمی	اُردکَرد (اشکانیان)، بَروگرد (ساسانیان)
سال شهرشدن	از دوره ساسانیان
مردم
جمعیت	۲۴۰،۶۵۴ نفر سال ۱۳۹۰ ^[۱]
تراکم جمعیت	۶۵۵۸ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب	شیعه^[۵]
جغرافیای طبیعی
مساحت	۳۵ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا	۱۶۴۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه	۱۴/۶
میانگین بارش سالانه	۵۰۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه	۷۰
اطلاعات شهری
ره‌آورد	ورشو و کلوچه
پیش‌شماره تلفنی	۰۶۶۲

سالن ورزشی آیت‌الله طالقانی در بروجرد. اجساد دانش‌آموزان ایرانی که بر اثر

حملهٔ هواپیماهای عراقی در ۲۰ دی ۱۳۶۵ کشته شدند.

عکس پانوراما از بالای تپه چغا

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/61/Brojerd_SMALL_PANORAMA.jpg

مختصری درباره جغرافیای تاریخی شهرستان بروجرد

     اولین باری در کتب جغرافیایی از بروجرد نامبرده شده در سال 290 هجری قمری
 توسط ابن فقیه همدانی در کتاب فتوح البلدان است که به ذکر نام بروجرد بسنده کرده است . پس از او در مسالک الممالک استخری می نویسد:" بروجرد با وروگرد یا ورودگرد شهری است که حمویت ابن علی وزیر ال ابی دلف در آن منبری بر پا داشت ، شهری است پر نعمت میوه هایش به کرج و جاهای دیگر صادر می شود. طولش نیم فرسخ و زعفران خیز است . فاصله اش تا کرج ده فرسخ و تا رامن چهارده فرسخ است ."

     این حوقل در کتاب خود صوره الارض تعریف شده در سال 367 هجری قمری می نویسد"
 " بروجرد شهری است با منبری که بدست حمویه ابن علی وزیر آل ابی دلف
انجام شد و فراخ نعمت و پر برکت و حاصلخیز است از میوه هایش به کرج و
 سایر نواحی حتی همدان و دینور می برند و طولش از عرضش بیشتر و در
حدود نیم فرسخ است زعفران بسیار در آنجا بدست آید " .

     حمد اله مستوفی در نزهت القلوب از بروجرد به نیکی به یاد می کند:" بروجرد از اقلیم چهارم است ، شهری است بزرگ و طولانی در آن
دو جامع عتیق و حدیث بوده است. آب و هوایش وسط است.
شرایطش نیکو و زعفران در آن بسیار بود "
و همچنین مستوفی در تاریخ گزیده از بروجرد بعنوان یکی از شهر های لر کوچک یاد می کند .
     از جمله نویسندگانی که در مورد بروجرد گفته یا نوشته اند :
- حدود العالم من المشرق الی المغرب
- معجم البلدان نوشته یاقوت حموی
- آثار االبلاد و اخبار العباد نوشته زکریا بن محمد بن محمود قزوینی
- مجمل تواریخ و القصص

بروجرد پس از افشاریه

بروجرد پس از افشاریه در زمان زندیه و بخصوص قاجاریه از رونق بسزایی برخوردار می شود

در این دوره بروجرد حاکم نشین لرستان و گاهی خوزستان بوده و از شهرهای بسیار مهم این

منطقه بحساب می آمده و با جمعیت در حدود 40 هزار نفر ،

بازار فعال و مال التجاره به مرکزی جهت خدمات دهی به کلیه شهرهای پیرامون بدل گردیده است.

 محفل درس و حوزه های علوم دینی فعال و بناهای عام المنفعه زیادی در آن ساخته شده است بسیاری از شاعران ، سیاحان و نوسیندگانی که از شهر دیدن کرده اند آن را به نکویی ، زیبایی و سرسبزی توصیف ، درباره باغات پیرامون شهر و خانه باغهای ان مطلب نوشته اند .

تاریخ بروجرد

در زمینه وضعیت و اوضاع شهر بروجرد در زمان سلجوقی وجود آثار 

و تپه های باستانی در پیرامون شهر و مدارک سفالینه هایی که در

 کاوش های مسجد جامع و همچنین در حین احداث یک زیر گذر شهری

 در مرکز شهر بروجرد یافت شده گویای اهمیت و رونقی است که

 این شهر در دوره ی زمام داری سلجوقیان داشته است .

     در اویل قرن هفتم بروجرد نیز مانند دیگر شهرهای ایران دچار فتنه ی مغول شد.

 ابن اثیر می گوید جنایاتی که مغولان در ری و همدان کردند در تاریخ دیده نشد و 

چون دانستند که محمد خوارزم شاه به طرف لرستان و همدان فرار کرده با لرستان

 و همدان همان کردند که با ری کرده بودند .

     تیمور گورکانی در سال 788 در جریان فتوحات خود در ایران، 

بروجرد و خرم آباد را مورد هجوم قرار داده است

 "شرف الدین علی یزدی" در کتاب خود "ظفر نامه" که شرح فتوحات تیمور می باشد 

دو بار از بروجرد تحت عنوان " وروجرد" یاد کرده است 

.

     در زمان صفویه و با روی کار آمدن حکومت ملی و مرکزی درایران، بروجرد مرکز و محل تلاقی اختلافاتی بوده که بین شاهوردی خان حاکم لرستان و امیر تعیین شده از طرف دولت صفوی در همدان رخ داده که شرح آن در کتب تاریخی آمده است.

برگرفته از ویکیپدیا

وجه تسمیه واژه بروجرد

    واژه بروجرد مرکب از دو واژه برو +جرد که تغییر یافته دو واژه ور+ گرد می باشد 

در لهجه محله بروجردی به "وری یرد" (Voorierd)  و لهجه لری

 به شکل "وروگِرد" تلفظ می شود.

این نام در کتب ومنابع جغرافیایی و تاریخی به بیش از 30 شکل مختلف نوشته و تلفظ شده است. اما کمتر کسی نظر قطعی دراین خصوص ابراز داشته است.

 نویسنده گان و محقین متقدم و متاخر درباره این نام و وجه تسمیه آن نظراتی داده اند

 که از جلمه می توان به این موارد اشاره کرد: 

     در کتاب مسالک الممالک استخری یکی از نام هایی که برای بروجرد

 ذکر می کند "ورودگرد "است همچنین در این کتاب ذکری از بازارگاههای ورودگرد می کند. چون مردم لرستان اغلب دامدار و چوپان بوده اند محصولات خود را در جایی می بایست مبادله کنند به همین دلیل در "ورودگرد"بازارگاه داشتند. که این مئسله در مورد بروجرد کاملا صدق می کند و این شهر در گذشته بسیار نزدیک به عنوان مرکزی جهت مبادله کالا و خدمات دهی به کلیه مناطق پیرامون از جمله عشایر بوده است.(البته بر طبق سندی دیگر زمان پادشاهی یزدگرد، وی به این شهر فرار می ک ند و در این شهر عده ای بر گرد وی به یاری اش گرد می آیند و نام آن می شود وروگرد کهبه معنی گرد آمدن به دور وی است)

     از جمله اين نويسندگان متاخر رضا قليخان هدايت مؤلف فرهنگ انجمن آراي ناصري اصل نام اين شهر را فيروزگرد دانسته و در توضيح آن نوشته است :

«شهريست ازبناههاي خسرو پرويز اكنون به بروجرد شهرت دارد». 

     در كتاب گنج دانش نوشته محمد تقي خان،‌متخلص به "حكيم الملك" 

بروجرد را به «منوچهر» نسبت ميدهد. 

     دكتر معين به نقل از فرهنگ اعلام مي‌نويسد 

«بروجرد ساخته شده ارداشك سيزدهم

 پادشاه اشكانيان است.»

      استاد دكتر سيد جعفر شهيدي كه از مشاهير اين ديار است 

در اين باره ميگويد:‌بروجرد تغيير يافته ويروگرد ميباشد. ويرو شاهزاده اشكاني دستور ساختن شهر مذكور را صادر نمود. اين شاهزاده در گوراب ‌حكومت مي كرد.

 

      استاد سعید نفیسی در مکتب استاد می نویسد: کلمه بروجرد در اصل از بروگرد بود این گونه آبادیها که درآخر آنها کلمه گرد آمده بسیار وکلمه "گرد" تبدیل به "جرد" شده از فعل کردن که اینجا ساختن و بنیاد کردند معنی می دهد و کلمه "برو" دراول بروجرد از ریشه برو بار به معنی میوه آمده....

 استاد نفیسی همچنین مینویسد آبادیهای که در آخر آنها کلمه گرد آمده

 در دوره ساسانیان ساخته و بیان گذاری شده اند.

شاهزاده ابوالحسن بروجرد

شاهزاده ابوالحسن، آرامگاهی در خيابان صفا در محله‌ی مير نسب 

ايشان با چهار واسطه به امام چهارم(ع) می‌رسند

بروجرد در قاب تصویر

خیابان و پارک بهار، تپه چغا، گلدشت

خیابان تختی

بروجرد در قاب خاطره3

امامزاده قاسم

خیابان شهدا-بانک ملی

میدان شهدا-سینما داریوش قدیم، استقلال جدید(که البته نمایشگاه فصلی کتاب شده!!)

هلال احمر بروجرد

مسجد جامع

خیابان سعدی

بروجرد در قاب خاطرات2

بروجرد قدیم در قاب خاطرات

چهارراه باغ میریبروجرد در بمباران 65

تپه رومیان بروجرد(که خودمم نمیدونم کجاست و هرکس اطلاعی داره خوشحال میشم ما رو هم خبردار کنه)

دبیرستان امام خمینی(ره)

رونق بروجرد در زمان سلجوقی

رونق بروجرد در زمان سلجوقی و انتخاب شدن اصفهان به عنوان پایتخت .

از رویداد های این دوره در بروجرد یکی قتل "خواجه نظام الملک توسی" بدست یکی از افراد فرقه اسماعیلیه می باشد.

 نویسنده کتاب " تجارب السلف" در این باره می گوید " ... و خواجه را در بروجرد که از شهر های لر کوچک است ، شخصی در زی صوفیان پیش آمد و بدست خواجه داد ، خواجه چون قصه بستدد آن شخص کاردی بر خواجه زد و آن جهان مکارم و فضایل را از پیش برداشت ... "

 مرحوم حسین حزین از محققان تاریخ بروجرد عقیده دارد که بقعه و بنای تاریخی امامزاده قاسم آرامگاه و مدفن خواجه نظام الملک می باشد. .

و دیگر رخداد پیش آمده در این دوره در بروجرد را می توان یکی جنگ سلطان برکیا رق با ترکان خاتون همسر ملک شاه سلجوقی و دیگری مرگ سلطان برکیا رق در حوالی شهر بروجرد به سال 498 هجری قمری می باشد.

همچنین شادروان حسین حزین معتقد است بنای امامزاده زواریجان در شمال شهر بروجرد مدفن برکیا رق می باشد.

 

بروجرد هنگامه و بعد اسلام

      بروجرددر قبل از اسلام جزء منطقه پهله بوده که در دوره اسلامی به آن

جبال یا کوهستان گفته می شده است. همچنین سرزمینهای غربی ایران که

قبل از اسلام ماد نامیده می شده است، بعد از تصرف آن بدست اعراب تحت حاکمیت

ایالات کوفه و بصره قرار داشته و مالیات این نواحی به این دو شهر فرستاده می شده است به

همین دلیل به سرزمین هایی که جزو ایالات کوفه بوده ماه(ماد) کوفه ( دینور) و

سرزمین هایی که جز ایالات بصره بوده ماه بصره ( نهاوند) می گفتند؛

لرستان فعلی و بروجرد بخشی از ماه بصره بوده است .

بطور مشخص و بعد از شکل گیری حکومتهای محلی در غرب ایران از قرن سوم به بعد در حوادث

تاریخی آن روزگار بخصوص دوران حکومت های ال بویه و سلجوقی از بروجرد یاد شده است .

از حوادث روزگار ال بویه در بروجرد به غیر از درگیری ها و نزاع های محلی در غرب کشور بین عمرای مختلف که در منابع به کرات از آن یاد می شود می توان از پیوستن ( پناهنده شدن) وزیر "فخر الدین دیلمی" بنام "ابوالعباس کافی" به "ابوالنجم بدربن حسنویه" در بروجرد اشاره کرد. خاندان "حسنویه" که از حمایت آل بویه برخوردار بودند لرستان و بروجرد در اختیار داشته و بیشتر اوقات بروجرد را به عنوان مرکز انتخاب می کردند.

لازم به یاد آوری است طبق بررسی ها و پژوهشهای انجام گرفته گنبد خانه مسجد جامع بروجرد که در حال حاضر یکی از قدیمی ترین بخشهای مسجد محسوب می شود در زمان حکومت ال بویه درحدود اوسط قرن چهارم هجری در خارج ازمسجد اولیه و قدیمی جامع شهر ساخته شده است.

بروجرد کنونی یادگار دوره ساسانی است

بروجرد کنونی یادگار دوره ساسانی است

طبق بررسیهای به عمل آمده بر روی تپه ها و محوطه های باستانی در مناطق مختلف شهرستان حجم وسیعی از آثار باستانی مربوط به دورانهای مختلف شناسایی شده که دلیلی بر رونق وگسترش زندگی در منطقه می باشد.

در این بررسی ها شواهد بسیار ارزنده ای از شکل گیری سکونت گاههای اولیه انسانی یعنی دوره نوسنگی(حدود 8500 قبل) وسپس امتداد آن در دوره های بعد یافت شده است.

     آثار دوره های تاریخی اشکانی و ساسانی که بسیاری از محققان نیز احتمال شکل گیری شهر فعلی بروجرد را در این دوره ها می دهند در پیرامون شهر ، بسیار قابل توجه و به جهت بررسی زمانی و چگونگی شکل گیری شهر بروجرد از اهمیت بالایی برخوردار است.

با توجه شواهد دوره های اشکانی و ساسانی و اوایل اسلامی 

و همچنین 

مطالبی که در کتب و منابع تاریخی و جغرافیایی مربوط به اوایل دوره اسلامی بر جای مانده به طورقطع می توان گفت که مکانی که در حال حاضر به عنوان شهر بروجرد مطرح

 می باشد در اواخر دوره ساسانی به عنوان یک مرکز مهم و با اهمیت شناخته شده که در قرون اولیه اسلامی رشد و توسعه یافته وبه عنوان یک مرکز مهم شهری در منطقه مطرح گردیده است.

چند تصویر از زادگاهم، بروجرد

بهار در بروجرد (پارک بهار بروجرد، واقع در خیابان بهار)

---

City in western Iran with 250,000 inhabitants (2005 estimate) in the Zagros Mountains at an elevation 1,700 meteres above sea level. It lies in the Lorestan Province.

Borujerd is an active city with many mid-size and smaller manufacturing companies. It is also the centre of a fertile agricultural region.

The region of Borujerd has many mounds with ruins that have not been examined by archaeologists

yet 

view of the bazaar of Boroujerd

نمایی از بازار بزرگ بروجرد

بازار بزرگ بروجرد که ساکنان محلی به آن راسا به معنی راسته بازار می گویند.

این بازار همچنین نقش عمده ای در تجارت منطقه ای در استانهای لرستان، مرکزی و همدان دارد. عشایر لر و بختیاری در فصلهای بهار و تابستان برای تامین مایحتاج خود روزهای متمادی را در این بازار می گذرانند.

بازار بروجرد بازاری است مملوء از عجایب. گاه دستفروش هایی را می بینی که نه تنها خودشان بلکه جنس هایشان نیز برایت جالب و عجیب هستند.

بازار بروجرد مشتمل بر راسته بازارها، کاروانسراها و مراکز جانبی مانند حمام و مسجد است. 

راسته بازارها عمدتاً به مشاغل خاص اختصاص دارند و با همان نام شناخته می شوند مانند بازار مسگرها، بازار علافها، بازار زرگرها و بازار چلنگرها. 

کاروانسراها در دوران قاجار و پهلوی ساخته شده‌اند و عمدتاً با ورودیهای متعدد به راسته بازارها و دیگر سراهای مجاور متصل می شوند. برخی از این کاروانسراها به لحاظ معماری ارزشمند هستند از جمله کاروانسرای حافظیه.از جمله این سراهای قدیمی می توان به سرای حافظی، سرای قیصریه، سرای وحدتی و سرای نیک نژاد اشاره کرد.

:Rasteh Bazaars of Borujerd are

Rassa or shoe makers and shoe shops bazaar which is the largest Rasteh

Bazaare Mesgarha for coppersmiths

Bazaare Chelengarha for blacksmiths

Bazaare Ghofl Sazha for locksmiths

Bazaare Kaftar Forushha for birds and pigeons

Bazaare Yahoodiha or Jews Bazaar

---

سنگ قبر شاعر بزرگ بروجردی ، صامت بروجردی واقع در بوستان صامتیه بروجرد

(یادش بخیر بوستان صامتیه با سر در و تابلوی قدیمیش که بچگیمون رو از بالای سنگ های مرمر به پایین سر می خوردیم! همچنین در این بوستان چند قبر دیگر هم وجود دارد. وجهه پارک بدلیل نوع معماری و پوشش گیاهی انبوهش تا چندسال قبل جذاب و خانوادگی نبود ولی اکنون به مکانی دنج و آرامبخش خصوصا برای صبح های نشاط آور بهار و تابستان تبدیل شده است)

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است.

---

The old gate on Imamzadeh Ja'far shrine in Borujerd

نمایی از سر در قدیمی زیارتگاه امامزاده جعفر(که به مرور زمان و عدم توجه مسئولین به این میراث فرهنگی و تاریخی و همچنین زلزله سال 85 در معرض تخریب واقع شده اشت)