شاخص احساس فساد


سازمان شفّافیّت بین الملل، با استفاده از شاخص درک فساد ( یا شاخص احساس فساد)

(به انگلیسی: Corruptions Perception Index و یا مختصرا CPI)‏، کشورها را بر حسب میزان فساد موجود در میان مقامات دولتی و سیاستمدارانشان، رتبه‌بندی می‌کند. به عبارت دیگر این معیار، شاخصی است که رتبهٔ فساد در بخش عمومی یک کشور را در میان سایر کشورهای جهان نشان می‌دهد.

ین شاخص که هر ساله منتشر می‌گردد، به‌وسیلهٔ معیارهای تعیین شده سازمان جهانی Transparency International و دانشگاه پاساو در آلمان (Universität Passau) محاسبه می‌گردد.

مدیر اجرایی سازمان بین‌المللی شفاف سازی اعتقاد دارد:

این تنها دولت نیست که مسئول کاهش فساد است. مجلس، نهادهای مدنی، صاحبان مشاغل، رسانه‌ها و حتی شهروندان عادی نیز در کاهش فساد مسئول هستند. از آنجا که فساد برای همه نامطلوب است، مبارزه با آن نیز یک مسئولیت مشترک است.

طی سال‌های گذشته، رتبهٔ کشور ایران ده‌ها پله سقوط کرده و شاخص این کشور که در سال آغاز ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد برابر ۲/۹ بود در سال ۲۰۰۹ میلادی به ۱/۸ رسید. بر اساس همین آمار، تنها ده کشور جهان در سال ۲۰۰۹ شاخص فسادی بدتر از ایران داشته‌اند.

نقشه جهانی از میزان فساد مالی در کشورهای متفاوت بر طبق سنجش شاخص CPI

در سال ۲۰۰۹ میلادی





بر طبق این مقیاس، برترین کشورها که دارای کمترین فساد مالی در میان دولتمردان خود هستند در این مقیاس دارای نمرهٔ ۱۰، و کشورهای با بیشترین فساد مالی در بینابین سیستم دولتی خود دارای نمرهٔ صفر هستند.