14 اسفند 45 بود که تن خسته از نامردمی های زمانه ات را بدرود گفتی و به دیاری آسوده و

 عاری از هر ناپاکی سفر کردی.

تو که بریتیش پترولیوم بی پی را از چنگال انگلیس درآوردی و برای اندکی مردمی اش کردی، 

خوشا بحالت که حال نیستی و نمی بینی که دستاورد ملی ات تنها در تاریخ مانده است،

                 در آخرین روز اسفند ماه، 

گرچه آن را هم می خواستند از ما بگیرند. می دانی چرا؟ چون انقلاب ما باری سرمایه ملی و 

فقر نبود!!!

تو شجاعت اخراج شاه مملکت را داشتی، شاهی که کسی چپ نگاهش نمی کرد.

 عده ای هم از دور و بری ها یا بهتر بگویم رقیبان و حسادت ورزانت برایش نامه خوشامدگویی

 فرستادند و از پشت خنجرت زدند و عکس یادگاری گرفتند!

به تبعیدت فرستادند.

خودمانیم ها، اصولا ایران قدر نخست وزیرهایش را نمی داند!!!

14اسفند سالروز پرگشودن تک رهبر ملی شدن نفت...