نمی دانم این خنده دار است یا اشک آور! 

دانستن اینکه هوا آلوده است و وقت وقت ماندن در پناهگاهی امن و بدور از آلودگی و

 یا اینکه ندانسته از وضعیت آلاینده های هوای تنفسمان، بیرون بیاییم و لبخند بر لب به

 کارهایمان رسیدگی کنیم.

خب از لحاظ روانی خوب است که ندانیم داریم آرام آرام می میریم و لبخند را ضمیمه

 ندانستن مان می کنیم اما این ندانستن پدر جسم و روانمان را گاماس گاماس می گیرد و زمانی

 به خود می آییم که با وجود همۀ پرهیزهایمان مرض های ناشناخته گرفته ایم.

شاید شما هم در شهرهایتان با این تابلو آشنایی دارید.


تابلوی آلاینده های هوا



گویا هوا خیلی خیلی پاک و عاری از هرگونه موجود و غیرموجود خطرناکی شده است که این تابلوها

 را از سطح شهر جمع کرده اند و جایشان تابلو هایی زیبا و جذاب!! نشانده اند. 

تابلوهای هفت رنگی که بجای نشان دادن آلودگی هوا، بجای نشان دادن روزهای مرگ

 تدریجی ما، گل و بلبل تحویل آدم می دهند و انیمیشن ها و راز بقا پخش می کنند!

در نور روز هم به سختی قابل دیدن هست و شب هم فقط از فاصله دور جلوه ای دارد.

خلاصه اینکه باید ممنون مسئولان باشیم تا با خیال راحت نفت به خوردِ  باک

     خودروهایمان بدهیم و لبخند بر لب در خفا به تدریج بمیریم!!!