خدایا توفیقم ده که بیش از طلب همدلی، همدلی کنم.

امام صادق علیه السلام:
هیچ گریانی را ندیدم که همچون قلم به زیبایی تبسم کند.

قلم گویای عواطف و ترجمان خرد آدمی است. قلم بنیانگذار تمدن ها و گرداننده چرخ های جامعه است. قلم در گریه های مداوم خود شرح دردهای جانکاه انسانها می گوید و در تبسمی که همواره در میان دو لب دارد، نشاط عشق و شوق حیات و رمز زندگی و هزارگونه زیبایی نهفته را واگویه می کند.

این وبلاگ، قلمی صرفا حول نقطه نظرهای شخصی-و بیطفانه- نگارنده می گرداند و از درج هرآنچه که بر دانشم بیفزاید دریغی ندارم و بیش از هر مطلب به هنر می پردازد تا خوراک زندگانی راحت تر از حلقوم پایین برود.

ضمنا دراین تارنوشت،از زادگاه من، بــروجـــرد نیز مطالبی بدون شک خواهید یافت.



تماشایی ترین تصویر دنیا
                    می شوی گاهی

دلم می پاشد از هم
          بس که زیبا می شوی گاهی

حضور گاه گاهت بازی
              خورشید است با ابر

که پنهان می شوی گاهی
          و پیدا می شوی گاهی

به ما تا میرسی کج می کنی
                     یکباره راهت را

ز ناچاریست گر هم صحبت ما
                 می شوی گاهی

دلت پاک است اما
          با تمام سادگی هایت

به قصد عاشق آزاری
        معما می شوی گاهی

تو را از سرخی سیب غزل هایم
                   گریزی نیست

تو هم مانند حوا
    زود اغوا می شوی گاهی


مـــهدی عـــابدی