از پرتو نوری علاء
آن غول زیبا
که گفته است / من آخرین بازمانده فرزانگان زمینم؟
من آن غول زیبایم / که در استوای زمین ایستاده است
غریق زلالی همه آبهای جهان / و چشمانداز شیطنتش
خاستگاه ستاره یی است.
«شکفتن در مه»
پرتو نوری علا شاعر، نویسنده، منتقد و عضو کانون نویسندگان در ایران است.
پرتو نوری علا در سال ۱۳۴۴ با محمدعلی سپانلو، نویسنده و شاعر معاصر ازدواج کرد.
او پس از اخذ لیسانس در رشته فلسفه و روانشناسی و به پایان بردن دوره فوق لیسانس در رشته مدیریت خدمات اجتماعی در سال 1356 ، ضمن کار در مرکز روان درمانی دانشگاه تهران ، بطور نیمه وقت نیز در دانشکده هنرهای زیبا فلسفه درس می داد. در سال 1362 پرتو و دو تن از دوستانش (منیر بیضایی و دکتر سیما کوبان) نخستین انتشارات زنان در ایران را با نام "انتشارات دماوند" دایر کردند که پس از سه سال بسته شد.در سال 1365 پرتو به آمریکا رفت و فعالیتش را در زمینه مورد علاقه اش – هنر و ادبیات و نیز مسائل زنان- ادامه داد.
| آثار | دفترهای شعر او عبارتند از: "سهمی از سالها" "از چشم باد" "زمینم دیگر شد" "سلسله بر دست، در برج اقبال"، "از دار تا بهار" و برگزیده اشعار "چهار رویش" به دو زبان فارسی و انگلیسی. نمایشنامه "فردای میهن"، مجموعه داستان "مثل من"، روایت "مانا" |
|---|
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۱ ساعت توسط میم-بروجردی(محسن)
|
خدایا توفیقم ده که بیش از طلب همدلی، همدلی کنم.