این مطلب عمومیت ندارد و قصد توهین به صنف خاصی از

 جامعه(صنف ثرتمندان!) را ندارد!


وقتی یک آدم پولدار رو می بینیم به سه موضوع میشه پی برد:


اول اینکه بابای مردم رو برای پول درآورده. که خب قریب به اتفاق حال و روز 

این افراد طوری نیست که بگیم در نعمت و خوشی و رضایت به سر می بره ،

مگر اینکه عنصری به اسم وجدان در وجودش نهادینه نشده باشه.

که خب اگر صادق بود دنیای بهشتی سرشار از رضایتمندی را تجربه می کند.


حالت دومش این هست که بابای طرفِ پولدار برای پول درآمده باشه.

(خودش نه ها! باباش!)در این شرایط احتمالا با یک آدم از خود راضی و مغرور 

واینکه انگار که از دماغ فیل افتاده و خیلی هم با فیس و افاده روبرو می شوید

 که احتمالا هم از زندگی مرفه اش رضایت نسبی داره، که خب البته صرفا از

 زندگی مادی ای که داره راضی بنظر می رسه. چون معمولا شخصی که پدرش،

 پدر خودش را برای پول درآورده باشد توجه و محبت کمتری مبذول خانواده و بچه

 هایش روا می دارد و خب بچه ها هم با کمبود عاطفه و محبت و عقده های کور

 و کینه و حقنه بزرگ می شوند اما در رفاه مادی. که خب زیان ها و

 سودمندی های این نوع رشد و نمو هم فکر بکنید بیشتر دستگیرتون میشه.


حالت سومش اینه که بابای طرف درومده باشه تا پولدار شده باشه.

به نظرم بهترین روش پولدار شدن همین گزینه سوم هستش. البته باید گفت 

بد را از بین بدترین ها انتخاب کردم! چون شخصی که باباش برای پول در میاد

 احتمالا از دل قشر ضعیف یا نهایتا متوسط نزولی سر برون آورده و مشکلات 

جامعه و فقر و نداری برایش ملموس تر هست و قدر پول را بیش از دو گزینه

 قبلی می داند و نه غرور و کبری وی را فرا می گیرد و فخری می فروشد و در

 بیشتر موارد ظلمی به کسی روا می دارد(خواهد داشتش را شک دارم!) 


البته زیان های اینطور پولدار شدن را هم در حالت دوم گفتم. که هم خودش

 در سن میانسالی دو سه برابر ضعیف تر و شکننده تر شده و فلسفه و لذات

 زندگی اش را درک ننموده و هم زن و فرزندانش را از خودش دریغ نموده.


نتیجه این مجموع الخزعبلات ما به اینجا می رسه که اصولا یا باید کلا قید

 پولدار شدن را زد که هم خودمان از زندگی چیزی حالیِ مان بشود و هم زن و

 فرزندانمان از کمبود عاطفه و توجه و محبت رنج نبرند و عقده و کینه در

 وجودشان تلنبار نشود که فردای روزی به خود و جامعه آسیب وارد نکنند و هم

 فرزندانمان در ناز و نعمت و به اصطلاح در پر قو بزرگ نشوند که درد جامعه را و

 نحوه زیستن در این محیط اجتماعی و خشن را نفهمند و نیز همچنین به شخص

 ثالث یا اشخاص ثالثی ظلم نشود(طبق بیان امام علی که هرکجا ثروتی انباشته

 دیدم درجایی دیگر حق هایی پایمال  شده را یافتم) و یا اینکه فرهنگ پولدار شدن

 را در وجودمان پرورش دهیم و بدانیم که پولدار می شوم تا خوب زندگی کنیم، 

خوب محبت کنیم، خوب بخشش کنیم، خوب پرورش و تربیت کنیم، خوب درس

 بیاموزیم و درس بدهیم و خلاصه هرچه خوب های دیگر؛ و اینکه ثروتمند

 زندگی کنیم بهتر است تا اینکه ثروتمند بمیریم!