محرم هم تمام شد و مردم امامشان را کشتند و برخلاف هزار و اندی سال قبل خاکش هم نمودند و قیمه و

 حلیمش را هم نوش جان نمودند.

و ده روز مداوم چشمان ملت را گریاندند تا فقط و فقط به مردم بفهمانند که بر لبان تشنه حسین و مشک پاره

 پاره شدۀ عباس و گلوی تیر خورده علی اصغر و جوان ناکام! علی اکبر گریه کنند نه بر تنها ماندن حسین و

 لبیک نشنفتن از نامه نویسان و مریدان!