سنتور یکی از سازهای اصیل ایرانی است که ساخت آن را به فیلسوف عـالیقـدر  

و موسیقیدان بزرگ قرن چهارم، ابونصرفارابی نسبت داده اند . 

از طرفی دیگر، شواهد و علائم بجای مانده از نقاشی ها و حکاکی های  موجود از دوره های

  آشوری و  بابلی، تصویر هایی را نشان می دهد که در آن افراد ، آلاتی  ذوزنقه  شکل

  شبیه سنتور را که به وسیله طناب یا نخی که بدان متصل بود از  گردن آویخته و با آن می نواختند

این ساز خوش صدا و قدیمی در اکثر کشورهای دنیا نیز استفاده می شود .

 سادگی شکل سنتور باعث شده تا افراد زیادی به ساختن آن روی بیاورند. 

در این بین شخصی می تواند موفق باشد و به صدای واقعی سنتور دست پیدا کند که به تاریخچه

 سنتور سازی توجه داشته باشد و از تجربه ها و ریشه های تاریخی آن استـفاده کند


1- کلافسوراخ موجود در پایین کلاف برای انتقال صدا به بیرون و تسهیل حمل و نقل ایجاد می شود   
 2- گوشی سنتور
 3- سیم گیر
 4- صفحه روی سنتور

 5- گل سنتور  گلهای روی صفحه سنتور علاوه بر زیبایی سنتور ، جهت انتقال صدا به داخل بدنه و ایجاد رزونانس تعـبیه شده اند

6- شیطانک

  دو قطعه چوب که در سمت راست و چپ صفحه سنتور نصب می شوند 
7- مفتول سیمی روی شطانک
مفتول فلزی به ضخامت 5/1 میلی متر که بر روی شیطانک ها قرار می گیرد و سیم ها در دو انتهای صفحه با عـبوراز آنها به سیم گیر ها و گوشی ها ختم می  شوند

8- خـرک
 9- مفتول سیمی روی خرک 
10- سیم های زرد
11- سیم های سفید
12- سیم های سفید پشت خرک 
13- سیم های زرد پشت خرک 
سیم های فوق قابل نواختن نمی باشند