شعری از خدای سخن سعدی شیرازی
آنکه هلاک من همی خواهد و من سلامتش
هر چه کند به شاهدی کس نکند ملامتش
باغ تفرج است و بس، میوه نمیدهد به کس
جز به نظر نمیرسد سیب درخت قامتش
کاش که در قیامتش بار دگر بدیدمی
کانچه گناه او بُوَد من بکشم غرامتش
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۰ ساعت توسط میم-بروجردی(محسن)
|
خدایا توفیقم ده که بیش از طلب همدلی، همدلی کنم.